DERGİBİ YAZARLARI Yazıyorum, öyleyse varım! • Melih Bayram Dede Karanlık Oda • Ferhat Ünlü Sevgilim Hayat • Fadime Özkan Mutsuzluk Oyunları • Ömer Sercan Bilir Kişi • Hüseyin Akın Mürekkep Lekesi • Suavi Kemal Yazgıç Yazgı • Özlem Albayrak Beriki Taraf • Orhan Karagöl Söz Misali • Ali Ömer Akbulut Mavi Kalem • Mehmet Aycı Seyr-ü Sefer • Sefer Kayaoğlu Vesselâm • Kâmil Doruk • Cem Vefa KİTAPLIK Derbesiye Günleri 1. Kitap, Hamit Can Barbarları Beklerken - Edward W. Said Anısına, Hazırlayanlar: Müge Gürsoy Sökmen, Başak Ertür Yağmur Yarası, Himmet Karataş İyi İnsan Bulmak Zor, Flannery O'Connor İkinci Hayvan, Murathan Mungan Türk Romanı, N. Ziya Bakırcıoğlu Yakup'un Beş İncili (Rahip Bahira'nın Sırrı), Yücel Kaya Kötülüğün Sıradanlığı - Adolf Eichmann Kudüs'te, Hannah Arendt Tek Kelimelik Sözlük, Ali Ural Özgürlüğün Beyaz Taşları, Ayşe Hilal Öz Daha fazla kitap için tıklayın!

MAVİ KALEM MEHMET AYCI mehmetayci @mynet.com Ankara yataklısı için bir reklam denemesi Başlığı gördünüz ya, hemen söyleyelim, yazıyı okuduktan sonra “yolculukta uykuya çağrı” diye bir uzun metrajlı film projesiyle karşıma çıkıp, a, birader, oldu olacak şunun senaryosunu yazıver de tren filmlerine bir yenisini ekleyelim diyerek kapımı çalmanızdan korkarım; bari bu bir reklam filmi olsun, oynayacak makinist de, kondüktör de, hareket memuru da bulmaya dünden razıyız… Demiryolları idaresinin “raylardaki beş yıldızlı” otel diye tesmiye ettiği Ankara Yataklısı bu övgüyü hak ediyor etmesine de, otel otel, tren trendir; benzetme aslını yüceltmekten başka işe yaramaz, tabir otelden ziyade “beş yıldızlı tren” olmalıdır. Bu da olmadı; iyisi mi biz denememizi yapalım, af edersiniz yazalım, ondan spot çıkaracak olan da, slogan çıkaracak olan da, çarpıcı/vurucu cümle çıkaracak olan da nihayetinde reklamcılardır. Bilmeyen okuyucu için tanıtmakta fayda vardır; “Ankara Yataklısı” yahut “Yataklı Tren” namıyla maruf Ankara Ekspresi, haftanın her günü karşılıklı Haydarpaşa-Ankara arasında çalışan trendir. Ankara ve Haydarpaşa’dan kalkışı saat 22.00 olup, Ankara’dan Haydarpaşa’ya varışı saat 08.00, Haydarpaşa’dan Ankara’ya varışı saat 08.04’tür. Tren yerine göre 10 vagonu geçer; her vagonda 10 oda/kompartıman bulunmaktadır. Odalar iki kişiliktir; lavabosu, prizi, çalışma masası, askılığı, kliması, buzdolabı, ayakkabı dolabı mevcuttur. Buzdolabında çikolata, su ve meyve suyu bulunur. Lavabonun kenarında bez havlu askıda elinize amadedir. Çarşafları pırıl pırıldır. İki katlı ranzadan ilhamla yataklar üst üste açılır. Kapanınca kilitlenir. Alt kat yan yana iki koltuk haline gelir. Üst katın beygir kolanını andıran iki kayışla tavana sabitlenmesi ayakta uyurların, hareketli uyurların düşmemesi yahut yolcu psikolojisini bozmamaya yöneliktir. Ayakkabı dolabındaki bez terlik soyunup dökünürken işinize yarar. Lavabo kenarında ambalajı/kutusu tren amblemli minicik sabun bulunur. Yolcular bu sabunu kullanmaktan ziyade alırlar, evlerine götürürler. Masalarda demiryollarının seyahat/yol kültürü dergisi Rail Life’ın o ayki sayısı okumanızı beklemektedir. Yerler temiz, duvarlar temiz, ayna temiz, havlu temiz, masa temiz, her şey temiz oğlu temizdir. Her vagonda “yataklı kondüktörü” unvanlı bir demiryolu görevlisi, size yol göstermeye, varsa derdiniz dinlemeye, size yolculuk boyunca refakat etmeye memur ve mezundur. Ey kardeşler, treni bana anlattırdınız, diline sağlık yazar kardeş diye beni başınızdan savmaya kalkarsanız, yandığınız gündür. Zira bu maddi bilgilerden sonra, “asıl film şimdi başlıyor” cümlesinden mülhem asıl deneme şimdi başlamaktadır. Ha, unutmadan söyleyelim, her tarifeli trende Ankara Yataklısı’nın bir vagonu, anlayacağınız bir yataklı vagon bulunmaktadır. Kış mevsimi içinizdeki küllenen yolculuk iştahı kabardığında, bütçeniz de elveriyorsa, ilk yapacağınız iş bileti pulmandan değil yataklıdan almak, evinizdeymişçesine seyahat etmektir. Elinizi çabuk tutmanız gerekir zira, yataklı tren de, yataklı vagona sahip trenlerin bu vagonları da “doluluk oranı” yüzde yüze yakın vasıtalardır; hevesiniz kursağınızda kalabilir. Hem, kış mevsimi lafın gelişidir; yataklı tren her mevsim emrinizde ve elinizin altındadır. Bileti internetten almak da elinizin altındadır. Biletiniz elinizde, sizi peronda sabırla bekleyen, geç kalmışsanız sabırsızlıkla bekleyen trenin bilette kayıtlı vagona teşrif ederken, kapıdaki şık giyimli beyefendiye biletinizi vermeniz gerekmektedir. Size odanızı gösterecek, bavulunuz hacimliyse yahut ağırsa taşımanıza “demiryolcu yardımı”nda bulunacaktır. Bavulunuz odanıza bırakıldı; paltonuzu astınız, cam kenarındaki koltuğa oturup trene son anda yetişenlerin, el sallayanların, mendil sallayanların, sahiden gülümseyenlerin, nezaketen gülümseyerek bir an önce gitsin diye peronda dikilenlerin, bunların arkasından treni peronu ve bekleyenlerin durumunu umursamadan geçenlerin ruh halinden yorumlar çıkarmak yahut çıkarmamak paşa gönlünüze kalmıştır. Gönlünüzü rütbelendiren bu satırların yazarı da nihayetinde arkadaşlarını uğurlamak için o peronda beklemiş, arkadaşlarınca uğurlanırken cam kenarında az önce anlattığım yüzlerin izlerini sürmüştür. Tren düdüğünü çaldı, hareket memuru elindeki diskin yeşilini makinistin göreceği şekilde, Ankara’dan makinanın sağ, İstanbul’dan sol aynasına hitaben kaldırdı, teker döndü, raylar o dönüşe tıkırtıyla karşılık verdi, görüntü kaymaya başladı, hadi Allah kavuştursun, anlatılası yataklı yolculuğunuz başlamış demektir. Ey yolcu şimdi, perdeleri çekip istediğini yapabilirsin, iyi yolculuklar demiyorum, diyorum da demiyorum, daha anlatacaklarım var, biraz karışık olacak, sen onları yapboz gibi ister bir araya getir, ister dağınık oku, sonuçta yolculuk senin yolculuk senin işin yazı benim işimdir. Beğenmezsen söyle, tren yolcusu hatırına çiğ tavuk yemesek bile sipariş yazı yazmaya hazır ve nazırızdır. Masanızın raylı kısmın kendinize doğru çektiniz, dizüstü bilgisayarınızı açtınız, yataklıda seyahatin keyfine dair olmasa bile yola ve yolculuğa dair nefis bir deneme yazmanınız beklemek hakkımızıdır, bu benim işim değil derseniz, bir yazıcığa ne bileyim bir yolculuk günlüğü parçasına da gönlümüz razıdır. Kompartımanı çok sevdiniz, canınız yemekliye geçmek istemiyor yahut başkasının elinden yemek yememek gibi bir hususiyetiniz var, takıntı dersem ayıp olur, işin ucunda müşteri memnuniyeti nanesi ekşimesin; evet, çantanızdan pasta, börek, çörek, sefer tası, her neyse, nevaleyi çıkarıp aheste ve afiyetle kendi odanızda tek kişilik ziyafet çekmeniz, etraftan, aman ne kadar obur yahut ne kadar iştahsız yemek yiyor, ne yaman tıkınıyor, ağzı da şapırdıyor üstelik nazarlarından muafiyetiniz için yataklı tren bire birin de fevkindedir. Çantanızdan bilgisayar değil, yiyecek içecek de değil, kitap çıkardınız diyelim, her türlü okuma seçeneği bu sefer seçmeye muktedir paşa uzvunuzundur; oturarak okuyacaksanız bu suretle, yatarak okuyacaksanız o suretle, giyinip kuşanıp masada okuyacaksanız masada kitap okuma lüksü ancak ve ancak yataklı trende mevcut ve mümkündür. Hatta klasik bir hikâyenin giriş kısmını koltukta, gelişme bölümünü masada, sonuç bölümünü yatakta okuma zenginliği emrinize amade olup, keyif sizin keyfinizdir. Odadaki personel butonuna basarak, azizim, bu çarşaf kırıştı, yok, su bana bayat geldi, değiştirelim lütfen diyerek yataklı kondüktöründen faydalanma ayrıcalığınız ayrıca bulunmaktadır. Yataklı trende insanın “yatacak yeri olma güveni” vardır. Yemekli vagonda masayı donattırıp keyfinize baktıktan, kitabınızı okuduktan, internetten haberlere göz attıktan, ne bileyim, etraftaki masa sakinleriyle muhabbeti koyulaştırdıktan, kahverengileştirdikten, sonrasında son kahvenizi içtikten, hesabı paşa paşa ödedikten sonra, beş yıldızlı otel odasına çekilir bir edayla, hadi bana müsaade, vagon girişindeki görevliye, sabah uyandığımda bir sade kahve getirsinler diyerek odanıza/yatağınıza çekilmek ancak ve ancak yataklı yolcusunun sürebileceği dem-i devran bahsindendir. Sabah katlığınızda erkekseniz tıraş olmak, bayansanız makyaj yapmak, cinsiyet bahsini geçelim, elinizi yüzünüzü yıkamak, dindarsanız sabah namazı için abdest almak, tuvalet hariç, suya ve aynaya taalluk eden hizmetlerinizi görmek için vagon sonundaki tuvalette kuyruk beklemeniz gerekmeyecektir. Odanızda kâğıt ve bez havlu, sabun ve ayna, hâsılı lavabo ve şürekâsı aman beni kullan diye gözünüzün içine bakmaktadır. Bavulunuzu/çantanızı açıp, oyuncaklarınızı, hatta oyuncak trenlerinizi, kullanacağınız eşyaları, okuyacağınız kitapları, not alacağınız defter ve ajandaları, kalemleri, giysilerinizi, şarj cihazınızı, fotoğraf makinanızı, dizüstü bilgisayarınızı, uygun yerlere yerleştirmeniz, elbisenizi özenle asmanız, hatta sıkı durun ütü yapmanız, diyeceğim şu ki, yolculuk boyunca evinizdeki gibi bir “eşya düzeni” kurmanız mümkündür. Bu hususta çağrışımların suyuna kurban giderek meseleyi iç çamaşırı defilesine kadar getirmemek yazarın koyduğu sınırlamadır; tercih sizindir. Odayı çekip çıktınız, aman bavul karışır mı, yok benim paltoyu yanlışlıkla biri giyer mi, ne bileyim ya çantam yanlışlıkla yabancı bir annenin eteğine yapışırsa gibi kaygılar bir yataklı yolcusu için lüzumsuz endişelerdir. Odada teksiniz ya, gece tatsız bir rüya gördünüz, ağaçtan düştünüz, yoksa bir uçurumdan ırmağa cup vaziyeti mi, karışık ve korkulu rüyalar gördünüz ve üst katta yatmaktan vazgeçtiniz diyelim, af buyun don gömlek yataklı kondüktörünü çağırıp, evlat, bana alt yatağı aç diyerek yatak değiştirme ayrıcalığınız rüya olmayıp hakikatin ta kendisidir. Diyelim, Ankara’dan trene biner binmez uyumak ancak Eskişehir garını da gece gözüyle görmek istiyorsunuz, yapacağınız iş görevli arkadaşa beni Eskişehir’e varmadan on dakika önce uyandırır mısın ricasında bulunmak, sonrasında uykunun derinliğini serbest bırakmaktan ibarettir. Uykunuz ağırsa, cep telefonunun çalar saatini kurmaya, sesini son ayarak açıp, annenize, anne, beni sabah altı buçukta uyandırana kadar çaldır demeye, ne bileyim keşke çalar saat alsaydım da onu kursaydım yazıklanmasına hacet yoktur; hangi saatte uyandırılmak istiyorsanız, tekrar oldu ama yine söyleyelim “yataklı kondüktörü” unvanlı ve tabii ki güler yüzlü tren memuru “uyandırma servisi” hizmetini de itina ile yerine getirmektedir. Perdeler kapalı uyuma, açık uyuma, karanlıkta uyuma, solgun ışıkta ve ölgün ışıkta uyuma, karanlıkta perdeler açık uyuma, 25 derece hava sıcaklığında uyuma, klimayı sıfırlayıp ayazda uyuma ve her halükarda beyaz çarşafa sarınarak uyuma seçenekleriniz de yolculukta uyuma çeşitleri henüz müellifi bulunmayan “yazılmamış yataklı seyahat kılavuzu” adlı kitapçığın maddelerinden bir kaçıdır. E, canım uyanın artık, yemekli de kahvaltı saati… Ya da, e canım, uyanın artık, vapuru kaçıracaksınız… 7 Mayıs 2009 • Yazarın diğer yazıları... E, Vardır Bir Miktar Heccavlığımız Ankara yataklısı için bir reklam denemesi 'Burnumuz aşktan kanasın illa kan akacaksa' Ne yapardım Bir hikâyemiz olmalı... Mendili işle yolla Çevreciyim çevrecisin çevreci Ak saçlı kuzgun Bağa girdim üzüme Tuttum aynayı yüzüme ali göründü gözüme Yüksel Buzdan Hayat (2) Buzdan Hayat (1) Başak* Tırtıl “Dura dura bayatlayan adalet yeter!” An Müntehir kelebek Eller kınalı Meryem gözler sürmeli Meryem Köydeki maymuncu Ankara’nın taşına bak Emelle görüşeceğim... Haberciler ıskaladı… Dört mevsim Afyon fotoğrafları Camcının köpeği Duş Bir sahaf öldü diyeler Sandalye-2 Kısrak mı kişniyor ne? Gömü Köpek Bir gün gelir okurum Ah bir vaktim olsaydı ne kitaplar okurdum Bana ver ona verme Bak hurdacı geliyor selam veriyor Mesafe Kitapçıda tanıştım Kamera şakası Yükümü tuttum kitaptan Enkaz Mademki ermenisin… Ben kitabın sayfasına bakarım Vesika Adam Çığ Pulman… Boşluk El hâline bakıyoruz erenler... Kamçısı gülden, üzengisi kekikten ve dahi bilmektedir neyi aradığını.. Üsküp'te Türkçe şiir ve Aliş'imin dağınık kaşları Sıradan... Fatma’m nerden öğrendin çarşaftan kol atmayı Gelincikler Size bir haberim var kırmızı bulutlardan Sandalye Haritanın en kahverengi noktası Müsait değilim Mehmet Bey görüşmeyelim Ekim devrimi Ay dolandı yüce dağın ardına… Ve iftar... Derin köpük Sıcaktan bunalınca… Mehane Mukassi Görünür Taşradan Amma... Küpemiz Nerde... Mavi boncuk iyidir Atmaca Zamanı Suavi taş attı suya Yarısı gece Kar zamanı Kedi zamanı Deliliğin coğrafyası Sis Evlerinin önü zeytin ağacı… Yıldız Avcısı… Dere berrak ve çakıllar sayılıyor… Zehirli ağaçlar albümü Gece hasadı Yürüme tutkusu Yedi Eylül Hayat bir çinli Leyla Su aşkı Pazar ayini Kırk Ya ben öleyim mi söylemeyince İnce ağrı aşısı Uyku adası Dört Konuşma zamanı Elliüç Pencerede tül perde Gökyüzüne bakınca Alem nasıl görünür; yalnız aşk ehli bilir Ölüm var kardeşlerim, gelin gülümseyelim Çıldırmak güzeldir Günlerin dünyası Yazıya dair | geri dön | | yazdır | | favorilere ekle | | yukarı |

DERGİBİ'Yİ TAKİBE ALIN   Ana Sayfa   Kitap   Dosya   Röportaj   Şiir   Şiir Okulu   Çeviri Şiir   Öykü   Haberler   Deneme   Yazarlar   Dergiler   Eleştiri   Polemik   Ajanda   Gezi Notları   Anketler   Arşiv   Blog Dergibi   Arama Servisi   Medya Dünyası ARAMA SERVİSİ Web Dergibi'de KİTAP ARAYIN! Alexa Rating

Başkalarına olduğu kadar kendimize de yabancıyız. - Montaigne

Dergibi'nin içeriği, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile korunmaktadır. Site içeriği, kaynak gösterilmeden kullanılamaz. Dergibi tüm katılımcılara açıktır. Ürün göndermeden önce Katılım Şartları'nı okuyunuz. Her türlü yazışma için Mesaj Formu kullanılmalıdır. © 1999 - 2000 - 2001 - 2002 - 2003 - 2004 - 2005 - 2006 - 2007 - 2008 - Her hakkı saklıdır. - Dergibi Blog Dergibi / Melih Bayram Dede / TechnoLogic / Medya Dünyası / Social News Turkey