 |
 |
En Ağır Acılar Anılırsa
Heinrich Heine
Evinin önünden ben
Sabahları geçerken,
İçime bir sevinç doğar küçüğüm,
Görürsem seni pencerenden.
Koyu kahverengi gözlerinle
Bakarsın bana meraklı:
Kimsin ve neyin eksik,
Hasta adam, sen yabancı?
"Ben bir alman şairiyim,
Ülkesinde tanınmış;
En iyi isimler sayılırsa,
Benim de anılır ismim.
Ve küçüğüm neyim eksikse,
Yoktur bazılarının da Alman ülkesinde;
En ağır acılar anılırsa,
Öylece anılır benimkisi de."
dipşiir:
Heinrich Heine bu satırları yazdığında yıl 1844 idi.
Almancanın en güzel cümleleriyle yazdığı bu mısralarda eksik olan bir şey vardı.
Ait olduğu topraklar üzerinde yazılmamış olmak! Hasretini çektiğin halde
gidemediğin yerle ilgili duygularının en yoğunlaştığı yer ülkedir. Yani ülke,
içinde yaşadığın halde, düşlerinde olmasını istediğin haliyle o yerlerdir. Bu
anlamıyla ülkeler somut olmayan mekanlardır.
Böyle olunca, somut mekanlarda bir ülke hayali kuran insanlar, düşünen sosyal
varlıklar, bu düşlerini kıyaslayacakları 'diğer' soyut mekan sahiplerini
gereksinirler. Böylece ortak bir "mekan" bulurlar. İşte bu ortak mekandaki zihni
uğraşılardır asıl sözkonusu olan.
Bu "yalancı dünyaya" bir tad bir neş'e katan.
Bunun tadına varabiliyor muyuz?
T.A.
Nennt man die schlimmsten Schmerzen
Wenn ich an deinem Hause
Des Morgens vorübergeh,
So freuts mich, du liebe Kleine,
Wenn ich dich am Fenster seh.
Mit deinen schwarzbraunen Augen
Siehst du mich forschend an:
Wer bist du, und was fehlt dir,
Du fremder, kranker Mann?
"Ich in ein deutscher Dichter,
Bekannt im deutschen Land;
Nennt man die besten Namen,
So wird auch der meine genannt.
Und was mir fehlt, du Kleine,
Fehlt manchem im deutschen Land;
Nennt man die schlimmsten Schmerzen,
So wird auch der meine genannt."
HEINRICH HEINE (1797-1856): Alman şair, Romantizm ve Realizm akımları arasındaki geçiş döneminde siyasal şiirin öncüsü Heinrich Heine, 13 Aralık 1797'de Düsseldorf'ta doğdu. Yahudi kökenli bir ailenin çocuğu. Bonn ve Göttingen'de Hukuk Öğrenimi gördü. Berlin ve Hamburg'ta yaşadı. Berlin'deki hocalarından biri kendisi gibi Napolyon hayranı olan Hegel'di.1831'den sonra Paris'e göç etti.
Şair olarak ilk çıkışını Gedichte (Şiirler) adlı kitabıyla 1821'de yaptı. Bu kitapta yer alan, Napolyon'a duyduğu hayranlığın bir ifadesi sayılabilecek Zwei Grenadiere (İki Piyade) en beğenilen şiirleri arasındadır. Bu dönemde kuzinleri Amelie ve Therese'ye beslediği tutku daha sonradan Lied türünde yapıt veren klasik müzik bestecileri için önemli bir esin kaynağı haline gelecekti.
En tanınan yapıtı Buch der Lieder (Şarkılar Kitabı) 1827'de yayımlandı. Buradaki şiirler Alman romantik şairlerini her zaman etkilemiş olan Alman halk şiirinden tınılar taşır; bununla birlikte şiirlerindeli ironi onu diğer romantiklerden ayırır. Aynı yıllarda çıktığı yaz yolculuklarındaki izlenimlerini otobiyografik öğeler, toplumsal eleştiri ve edebi tartışmalarla iç içe ördüğü dört ciltlik Reisebilder (Yolculuk Tabloları) düzyazı alanında verdiği ilk ve belki de en önemli ürünüdür.
Heine 17 Şubat 1856'da Paris'te öldü. Eserleri günümüzde Almanya'da hala tartışma yaratan Heine'nin şiiri Rilke, Wilhelm Busch ve Frank Wedekind gibi şairler üzerinde büyük etki bırakmıştır. Kendi yazdıklarının etkisi konusunda da oldukça acı bir gerçekçiliği vardı: "Tasımlarla fare yakalayamazsınız / En ince söz oyunlarınızın üzerinden çevikçe atlayıp geçerler." Heine, adının sık sık birlikte anıldığı Alman romantizmiyle bir aşk/nefret ilişkisi geliştirmişti; yine de bazen yapıtları bu akımın en değerli örnekleri olarak gösterilir.
Kitapları:
Buch der Lieder (Şarkılar Kitabı, 1827)
Neue Gedichte (Yeni Şiirler, 1844)
Romanzero (1851) |
Yayın Adı: Heinrich Heine, Buch der Lieder, Die Heimkehr; XIII.
Çeviren: Taner Aday
E-Posta:
|
|
26.04.2006
|
|
Alexa Rating
|
